كند و ميان عمر مانده‌اى كه نداند خدا براى او در آن چه مقدر كرده است ، بايد بندهء مؤمن از خود براى خود برگيرد و از دنيايش براى ديگر سرايش و از جوانيش براى پيرى ( از ريش سفيدش براى سالخوردگى خ ل ) و در زندگى پيش از مردن ، بدان كه جان محمد به دست او است ، پس از دنيا جاى عذر خواهى و تلافى نيست و پس آن خانه‌اى نيست جز بهشت و دوزخ . ( 1 ) 10 - از داود رقّى ، از امام صادق ( ع ) كه در تفسير قول خدا عز و جل ( 46 سوره رحمان ) : « و از آن هر كه از مقام پروردگارش ترسد دو بهشت است » فرمود : هر كه بداند كه خدا او را بيند و هر چه گويد شنود و هر چه از خوب و بد كند داند و اين عقيده او را از كردار زشت باز دارد و هم او است كه از مقام پروردگارش ترسيده و خود را از هوا باز داشته . ( 2 ) 11 - امام صادق ( ع ) مىفرمود : مؤمن ، مؤمن نباشد تا ترسان و اميدوار باشد و ترسان و اميدوار نباشد تا كار كند براى آنچه مىترسد و اميد دارد . ( 3 ) 12 - از امام صادق ( ع ) فرمود : مؤمن ميان دو ترس است ، گناه گذشته كه نداند خدا با او چه كند و عمر مانده كه نداند در آنچه مهلكه به دست كند و او شب را نگذراند جز ترسان و اصلاحش نكند جز ترس .